RecruitingRuben

“Je lacht je ballen uit je broek als je dat ziet!”

“Hij schrok zich de ballen uit z’n broek!”

“Je keek de ballen uit mijn broek!”

Begrijp me niet verkeerd: Het is niet dat ik niet van de gezegden ben. Ik heb er niets op tegen. Ik ben misschien zelfs wel een voorstander van uitdrukkingen, dáár ligt het dus ook niet aan. En daarbij mag je van mij best je fantasie gebruiken. Maar deze “ballen uit de broek” uitdrukkingen hoor of lees ik liever niet. Ze vliegen helaas steeds vaker voorbij. Ik heb het zelfs al sommige vrouwen horen zeggen, als in “Ik moest de ballen uit mijn broek rennen om..!” (Op mijn fronsende blik haastte ze zich toe te voegen dat ze het uiteraard spreekwoordelijk bedoelde, waardoor ik pas ècht begon te twijfelen, maar dat terzijde)

Nu heb ik ook niet direct iets tegen een schunnig woord hier en daar. Ik kan best wat hebben als het op schunnige praat aankomt en er zelf ook best aan meedoen, zo héél af en toe dan. Maar deze uitdrukking, de ballen uit je broek, mag wat mij betreft meteen verbannen worden! Weet je wat het is? Ik ben nogal visueel ingesteld. Ik kan er niets aan doen, kan het niet uitschakelen, ik zie constant en óveral een beeld bij. En soms is dat beeld nogal concreet. Zoals in dit geval. En nu deze uitdrukking dus steeds vaker voorbij komt, word ik steeds vaker geconfronteerd met ballen die uit broeken floepen! Visueel weliswaar, maar toch! Ik kan je vertellen, dat is geen pretje voor deze recruiter!

Of je nu de ballen uit je broek zingt, vecht, huilt, bidt, lacht, werkt, of bewonderd, (…) of danst, rent, springt, of voor mijn part slaapt, dat maakt mij niet uit. Maar er zijn denk ik voldoende alternatieven te bedenken die eveneens kracht geven aan een werkwoord maar tegelijk mijn visuele cortex minder snel activeren, dus eh, is het mogelijk deze vorm voortaan gewoon te verzwijgen? Alvast mijn dank.